she's the man

یه دانشجو خسته و نادم که هر روز 6 صبح مجبوره 50 کیلومترو به شوق فراگیری علم بکوبه بره دانشگاه تصور کنید ، میشه یه چیز تو مایه های شرح حال این ترم من!

خدایی آمار بگیرن دانشجو هارواردش با این شور و شوقم درس نمی خونه که ما داریم خودمونو در راه علم تلف می کنیم، حالا با این شرایط آدم چند وقت یه بار میتونه آپ کنه؟هان؟ تازه بدتر از همه اینا ،اینه  که یه نفر (یادم نمیاد دقیقا کیا !فقط میدونم وقتی اینجا رو بخونه اینطوریه) بهت قول ای دی اسل بده و بعد... هیچی از کل قضیه یادش نیاد!!!

چند وقت دیگم روزی که ملت به تاریخش همه جوره علاقمندن میرسه و باید این هفته حسابی تو شارژ باشیم تا ایشالا آخر هفته رو بتونیم بترکونیم ! زن دایی گرام هم زحمت کشیدن از دو ماه قبل روز رو رزرو کردن تا آدمایی مثل من با فوق تخصص پیچوندن ،بهونه نداشته باشن ،حالا منه بدبخت اون روز ظهر با بر و بچ دبیرستانیمون قراره ناهار دارم ،ناهار نخورده باید برگردم خونه بند و بساط جمع کنم برم آرایشگاه و از اون ورم برم عروسی پسر دایی جان ناپلئون! همه این مسخره بازیام به خاطره یه تاریخه تکراریه بیخوده !حالا مثلا قرارمون 6/7/88 بود چی میشد من نمیدونم؟!!!

تازه شانس آوردم مسافرتمون کلا کنسل شد افتاد هفته بعد (جاتون خالی با همون تور قبلی داریم میریم نمک آبرود) وگرنه شخصا نهم به مراسم ختم یک جوان ناکام به عنوان نقش اول قضیه دعوت میشدم!

مطمئنم همه اون روز حال و روز از من بهتری ندارن ، ایشالا که به همتون خوش بگذره.

پ.ن:کی فکرشو می کرد تویی که توهر چیزی که فکرشو بکنی دست ودلباز بودی،امروز که وقت عشق ورزیدن رسیده اینقدر صرفه جو بشی؟! وبدتر از اون علاقمند به سینمای صامت ؟!

نمی دونم افسوس باید خورد یا مثبت اندیشید؟!