she's the man

با سحر وایساده بودیم تو صف منتظر ماشین،از بیکاری داشتیم تخمین می زدیم دختر پشتیمون صبح ساعت چند بلند شده که با این شدت آرایش داره میاد دانشگاه ،هنوز به نتیجه نرسیده بودیم که یهو یه دختره پرید جلومون گفت: سلام،من خبرنگار رادیوم ، شما دانشجویین ؟ ما: بله

- الان امتحان دارین ؟ بله

- میتونم بپرسم ساعت چند امتحانتون شروع میشه؟ 8.30

- چند دقیقه است که منتظر ماشین هستین ؟تقریبا نیم ساعت

- و تنها وسیله که شما رو جابه جا میکنه همین ون است؟ بله

- خیلی متشکر، موبایلو گرفت جلو دهن خودش و گفت بله ساعت 7.45 دقیقه است و باید به استحضار شنوندگان عزیز و آقای فلانی (فامیلیش یادم نیست ، احتمالا مسئول ذی ربط بود ) برسونم در اینجا صف طولانی از دانشجویان وجود داره در حالی که همگی آنها امتحان دارن و هیچ ماشینی هم برای ... رفت ،نگاه سحر کردم اونم مثله من  تو کف بودگفت :یعنی واقعا صدای ما داشت زنده از رادیو پخش میشد؟گفتم :نه بابا دو دقیقه صبر کن الان این مرده مو قشنگه میاد میگه شما مقابل دوربین مخفیین ،لبخند بزنید .ولی خبری نشد عوضش ماشین اومد ما که اول صف بودیم سوار شدیم بقیه دانشجوبان متشخص و محترم هم شیرجه زدن تو ماشین  به راننده گفتم آقا تند برو ما امتحان داریم دیرمون شده ، من اینو گفتم راننده جوگیر هم از خدا خواسته پاشو گذاشت رو گاز دِ برو، تو پیچ و تاب راه دانشگاه  همه دل و روده هامون که قاطی شد هیچی دیگه رسما به غلط کردن افتاده بودیم همه با هم اشهد میخوندیم پسره برگشت به راننده گفت آقا حالا دیر برسیم به امتحان بهتر از اینه که کلا نرسیم . اصلا نمی شنید ووسه خودش اسی گذاشته بود حال می کرد، سحر حالش بد شده بودبهش شکلات دادم تا اوضاع وخیم نشه تو اون هیر و ویر.

خلاصه راهه یک ساعته رو تو نیم ساعت طی کردیم 8.25 رسیدیم دانشگاه ، به لیلا گفتم دست بزنه ببینه خودمونیم یا روحیم حالیمون نیست ،باورمون نمیشد سالم رسیده باشیم

پ .ن :فال حافظ گرفتم :

 دست از طلب ندارم تا کام من برآید

یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید...